Activiteiten

Het hoogtepunt van het jaar zou dit jaar in Keulen plaatsvinden. In de vroege morgen moesten wij verzamelen bij de Krater, die helaas gesloten was waardoor het eerste biertje nog even op zich liet wachten en de verjaardag van Rick niet in stijl kon beginnen.  Na het plaatsen van de koffers, die varieerden van klein tot gigantisch (Steyn), namen we plaats in de bus en kon deze fabuleuze trip van start gaan.

Nog voor iedereen zich ervan bewust van was, reden we landsgrenzen van onze lieftallige oosterburen binnen. Na een korte wandeltocht bereikten we het hostel al. Hoe kort de wandeling was, bleek toen we de kamer betraden waar de koffers voor even gedumpt dienden te worden. Deze kamer, waar één van  de auteurs resideerde, bleek immers half over het perron te hangen, waardoor iedere omroep door de kamer galmde en de toch al weinige slaapuren verstoorde.

Als eerst stond een bezoek aan de universiteit van Keulen op de planning.Na een vrije middag stond het eerste etentje op de planning bij Café Reichard. De prijs-kwaliteit verhouding liep bij deze tent niet helemaal recht, maar dat mocht de pret niet drukken. Een goede kroeg was het voorportaal van een ouderwetse avond. Hoewel Lianne de aangewezen BOB was, besloot Annemieke, die we nog nooit eerder op onbesproken gedrag hebben kunnen betrappen, deze avond alcoholvrij door te brengen.  Het was in ieder geval een meer dan uitstekende plek om de verjaardag van Daan de B. in te luiden. De vraag is of we ooit nog in een café zullen komen waar betaald moet worden om naar buiten te mogen. Daarentegen was het bier gratis, iets waar VSAE’ers over het algemeen vrij aardig mee om weten te gaan.

Na een korte en door eerder genoemde redenen slechte nachtrust werd de kudde uiteen gedreven tot de namiddag. Iedereen verheugde zich toen al op het toneelstuk wat in de planning stond: Robin Hood. Midden in de meest troosteloze wijk van het noordelijk halfrond stond het theater. Meteen bij binnenkomst werd duidelijk dat het hier ging om een kindershow. Gelukkig werden de meesten vermaakt door de ietwat lugubere dansjes en streken van de beer en de paardendraak met groene laserogen, terwijl anderen besloten in de pauze te vertrekken naar het aardappelparadijs.

Helaas bleek de show zo lang geduurd te hebben, dat de reservering bij het restaurant was verlopen. Zo verspreidde iedereen zich over de talloze restaurantjes die het centrum rijk is. Sommigen gingen naar de Burger King, waar gewoon bier werd geschonken, terwijl anderen een uitstekend Mexicaan vonden.

Bij het verzamelen voor het uitgaan bleek het zo gezellig te zijn in de lounge van het hostel, dat het merendeel besloot nog even te blijven.Terwijl R² zijn al dan niet succesvolle versiertrucs nog even doornam met de rest van de achterblijvers, vertrokken de meesten richting de Starz. Binnen bleek de gemiddelde bezoeker van Turkse afkomst te zijn en in het bezit van net iets teveel geld, een bijhorende prostitué en een twijfelachtig postuur (net te dik om gespierd te noemen, net te gespierd om dik te noemen). Toch werd het een mooie avond waar door de vele R&B muziek Annelies, Leaf en Alexander zich uitstekend vermaakte en Vera M. erg gemist werd.

De volgende dag stond een bezoek op het programma waar reikhalzend naar werd uitgekeken: het beruchte Chocolademuseum. Met een iets uitgedunde groep bleek het best de moeite waard te zijn. Lang werd nagepraat over de high-scores die werden neergezet bij de computerspelletjes in de kinderhoek, waar met zn zessen een poppetje door een doolhof moest worden geleid door op het juiste moment op het juiste kinderstoeltje te gaan zitten: “Deze tijd is van een andere planeet” en “Deze tijd gaat echt nooit meer verbeterd worden” waren veelgehoorde quotes.

 ‘s Avonds ging de gehele groep naar een sportwedstrijd. Dit keer geen voetbalwedstrijd, zoals de afgelopen jaren steeds was gebeurd (hier merken we toch het grote gehalte aan vrouwen in de commissie en het gebrek aan mannelijkheid bij het enige mannelijke commissielid Kevin), maar een ijshockeywedstrijd. Het bleek een schot in de roos! In een sfeervol stadion deden de ‘Kölner Haie’ op een Amerikaanse wijze hun intrede en was de DJ van de Bubbles ingehuurd om zoveel mogelijk nummers in een zo kort mogelijke tijd de revue te laten passeren. De ‘Lions’ uit Frankfurt waren de tegenstander. Deze sterke subtopper bleek ‘Die Haie’ iets te machtig en won ook met 4-8 mede dankzij een aantal sterk uitgespeelde powerplays.

Hierna stond er een onderdeel op het programma dat toch wel thuishoort in elke VSAE-reis: het bezoek aan de Karaokebar. Na een onwennig begin werd het bal geopend door Allon die een matige versie van Guus Meeuwis’ ‘ik tel tot 3’ ten gehore bracht. Na de Karaokebar uitgezet te zijn vanwege geluidsoverlast bij de buren, ging een groot deel van de groep nog door naar wat later zou blijken dé avond van deze KBR. In een soort Dansen bij Jansen werd er begonnen met ‘99 Luftballons’ en ‘Ich bin wie du’, hierna kon de avond niet meer stuk.

Op de laatste dag werd er een bezoek gebracht aan de Dom en de ietwat tegenvallende Kerstmarkt, waarna na het afsluitende diner busschaufeur Mike ons weer veilig terugbracht in Amsterdam.